همانطور که در شماره قبلی گفته شد، جزئیات و قوانین و اصول دیگری علاوه بر نشانه های هفت احساس طبیعی انسان بررسی و کشف شده که در مراحل مختلف فرایند تشخیص حقیقت و دروغ که در مطالب قبلی ذکر شد، باید به دقت مورد توجه قرار گیرند، این مسائل مخصوصاً در رفع ابهام و تردیدها بسیار مفید و مؤثر خواهند بود که در مطلب قبلی اصطلاح قوانین نمایش توضیح داده شد و در این شماره به توضیح اصطلاح «همزمانی» می پردازم؛
دکتر محسن عبداللهیان
متخصص و مدرس زبان صورت از موسسه پال المن آمریکا
– همزمانی:
حالاتی که در چهره فرد دیده میشود مبیّن احساس های درونی او میباشد و این حسها و حالتها باید با آنچه فرد به زبان میآورد تناسب و تطابق داشته باشد و اگر اینگونه نباشد، نشانه دروغگویی و یا پنهانکاری خواهد بود، علاوه بر این، بروز حالتها و همچنین رفتاری که فرد از خود نشان میدهد، باید از نظر زمانی، با آنچه او در کلام ابراز مینماید و حسی که منتقل میکند، منطبق و مقارن باشد. تصور کنید. فردی که در مقابل شما است اکنون میگوید از آنچه شما گفتهاید بسیار خوشحال شده اما چند لحظه یا دقیقه ای بعد تبسم را بر لبانش بروز دهد؛ یا اینکه فردی که خود را عصبانی و خشمگین نشان میدهد، اگر مدت زمانی کم یا زیاد پس از اینکه با کلمات و تُن صدا خشم خود را ابراز نمود، حرکاتی که نشان دهنده خشم میباشد مانند کوبیدن دست روی میز یا دیوار و یا دیگر حرکات عصبی را انجام دهد، و یا فردی از آنچه شما می گویید کمی (بیش از یک ثانیه) بعد تعجب کند و بگوید بی اطلاع است از آنچه از شما شنیده است و…، مانند فیلمی که صدا و تصویرش همزمان نیست، غیر طبیعی به نظر میرسد که این نشانه فریب کاری و تظاهر است، اما اگر همه این حالتها و حرکتها، دقیقاً همزمان با کلمات انجام شود کاملاً طبیعی به نظر میآید و حقیقی خواهد بود، خیلی از هنرپیشهها با دقت به این مساله نقش خود را طبیعیتر به تصویر می کشند.
البته همزمانی در مواقعی که فرد خودش هم در حال صحبت یا ایجاد هر نوع محرک دیگر است هم می تواند معانی مشابه داشته باشد، مثلاً زمانی که فردی تظاهر به شوکّه شدن یا ترسیدن یا غافلگیری می کند، اغلب اطرافیان متوجه تظاهر و غیر حقیقی بودن رفتار وی می شوند که دلیل این نوع درک و تشخیص دیگران همان عدم همزمانی در رفتار و بروز احساسات فرد متظاهر می باشد، اگر کمی فکر کنید احتمالاً شما هم با این مساله برخورد داشته اید و خاطراتی از خود یا دیگران در این مورد به یاد خواهید آورد.
در این شماره به توضیح احساس تعجب و نمونه ای واقعی در تشخیص دروغ و حقیقت می پردازیم.
احساس تعجب(غافلگیری)
علاوه بر غافلگیری یکی دیگر از تعبیرهایی که با بروز حس تعجب میتوان استنباط نمود، شناسایی میباشد. اغلب انسانها از دیدن هرچیزی یا کسی که آشنا باشد. متعجب و غافلگیر میشوند چراکه در بیشتر مواقع انتظار این مواجهه را ندارند! و در صورت انکار این مسأله(تعجب و غافلگیری)، مشخص است که دروغ میگویند، البته این مساله در مورد شنیدن هم صدق می کند.
تعبیرها و تفسیرهای دیگری را نیز میتوان با دیدن حس تعجب در چهره افراد استنباط نمود که بسته به شرایط جاری در هر زمان متفاوت خواهد بود، در پرونده ای که فرد مضنون ادعا می کرد و دلایلی مبنی بر عدم حضور خود در زمان قتل در مکان مربوطه را بیان می نمود ابراز تعجب او سرنخ خوبی جهت پی بردن به حقیقت به من داد، وقتی به او گفتیم آزمایش ها نشان داده که گوشی تلفن همراهش آغشته به خون بوده و مشخص شده که با پارچه ای تمیز شده، بیش از یک ثانیه طول کشید که نشانه های تعجب در چهره اش پدیدار شد، اما وقتی در ادامه شنید که از لای قسمت های زیرین گوشی همراهش خون کشف شده، در کمتر از یک ثانیه تعجبی طبیعی نشان داد!
همانطور که قبلاً بیان شد، قسمت ناخودآگاه مغز انسان که قسمت صادق و راستگو شناخته شده، در کمتر از یک ثانیه عکس العمل نشان می دهد، پس تعجب او در مرحله اول که پس از یک ثانیه بروز داده شد متظاهرانه و دروغین بوده و در مرحله دوم کاملاً حقیقی، و این بدان معناست که او می دانسته تلفن همراهش خونی شده و پس از ارتکاب به قتل آنرا تمیز نموده اما نمی دانسته که در قسمت های زیرین گوشی هم خون وجود داشته! و این نشان میداد که او به طور عمد آغشته بودن گوشی تلفنش به خون را انکار میکرد، که این مساله جای بررسی بیشتر داشت و با بررسی های بیشتر درغ ها و پنهانکاری های بیشتری مشخص شد که در نهایت منجر به اعتراف وی به قتل گردید.
در هنگام بروز تعجب ابروها و پلک های بالا بدون انقباض بالا رفته و دهان به صورت عمودی باز می شود.
